De 'stoomtrein' is zojuist vertrokken uit het ontvangstcentrum van Fantasy Paradise, op weg naar Ruby Hollow, het western dorpje dat het startpunt is voor alle bezoekers. Net als alle andere gasten heb Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny vanmorgen de outfit gepast die ze gisterenavond in het hotel hebt uitgekozen en die vannacht helemaal op maat voor ze is gemaakt. Geen wonder dat, volgens de geruchten, dit park normaal gesproken 5000 monits per dag rekent. Zij zijn niet de enigen in de wagon. Wat zouden deze mensen in het dagelijks leven doen dat ze dit park kunnen betalen? Ongetwijfeld grootgrondbezitters, handelaren en criminelen, niet heel veel anders dan in New Moulinoir. Natuurlijk zijn het niet allemaal mensen. Sommigen zullen ongetwijfeld robots zijn die ze er tussen hebben gestopt om alvast verhaallijnen te starten. Geen androids, dat niet, veel te duur. Dat had Eliane gisterenavond vertelt toen ze wat over het park had verteld. Want natuurlijk kunnen ze dit zelf niet betalen.
"Dank jullie wel voor jullie komst. Ik zal in het kort uitleggen wat we in het park doen en wat de problemen zijn waarvoor ik jullie heb gevraagd te komen. Dit park maakt mensen hun dromen waar, niet in een virtuele wereld, maar in een echte wereld. Daarom doen we dit allemaal. Ik liep al langer met het idee rond en toen ik acht jaar geleden een groep investeerders wist te overtuigen zijn we gestart. Een locatie had ik al voor ogen. Hier op Mehetia, een tot dan toe bijna verlaten eiland 50 kilometer uit de kust. Het heeft allemaal meer tijd gekost dan ik had gehoopt, maar begin dit jaar zijn we dan eindelijk open gegaan. Nu kunnen mensen uitspelen wat ze normaal alleen in VR doen, hoe echt dat met de ontwikkelingen van bedrijven als Xtreme Adventures ook mag lijken. In ons park lopen mensen in een echte western wereld rond, bevolkt door robots die elk hun rol spelen. Voor de duidelijkheid, dit zijn geen androids met een positronic brain. Aan de ene kant zijn die veel te duur, aan de andere kant zullen die zich ook niet alles laten welgevallen wat onze gasten willen doen. Onze robots zien er wel uit als androids, maar hebben een beperkte functionaliteit en worden bijgestuurd door onze centrale computer die alles wat in het park gebeurt overziet. Niet letterlijk, want met meer dan 1500 vierkante kilometer hebben we echt niet overal camera's hangen, alleen uit het zicht op de meest belangrijke plaatsen. De robots zelf geven ook informatie door."
"We willen iedereen zijn eigen ervaringen geven en proberen de gasten een beetje bij elkaar uit de buurt te houden. Want met onze speciale wapens en munitie kunnen de gasten en robots wel de robots verwonden, maar niet de gasten. Die voelen het wel en we moedigen iedereen aan om te spelen alsof je gewond bent geraakt, maar je weet hoe mensen zijn. Het is daarom een beetje een teleurstelling als je een duel in de hoofdstraat uitvecht, maar beide partijen kunnen elkaar niet echt raken omdat twee mensen met elkaar aan het duelleren zijn. Onze robots zijn volledig functioneel, dus ook op seksueel gebied kan het tot beschamende situaties komen als twee gasten er plotseling achter komen dat ze het niet met een robot aan het doen zijn. Op elk willekeurig moment hebben we maximaal 200 gasten in het park waar meer dan 1000 robots hen ten dienste staan. We hebben allerlei verhaallijnen bedacht, klein en groot, waar mensen in mee kunnen gaan, maar ze kunnen zich ook gewoon uitleven in de saloons als ze dat willen.
"We hadden alles goed getest en er leken geen problemen te zijn, maar ongeveer drie maanden geleden gingen er dingen mis, vooral in het zuiden van het park. We hebben robots gehad die op onverklaarbare wijze off-script gingen. Daarbij is één keer één van onze medewerkers gewond geraakt, omdat hij van een ladder afviel. Een van onze gebouwen in Silvercross is afgebrand. Dat kan alleen maar brandstichting zijn, want hoewel alles er oud en western-achtig uitziet zijn speciale materialen gebruikt om verwondingen te voorkomen en alles veilig te houden. We hebben zelfs rapporten gehad over een geestverschijning van een indiaan bij een ranch ten zuiden van Silvercross. Natuurlijk hebben we een uitgebreid onderzoek ingesteld. Intern hebben we niets kunnen vinden. We zijn er zeker van dat onze medewerkers hier geen betrokkenheid bij hebben. We vermoeden dus dat het een externe partij is. Omdat we in verband met de privacy van onze gasten geen registratie van camerabeelden bijhouden, kunnen we niet op die manier makkelijk zien wat er aan de hand is. We vermoeden dat iemand ons dwars probeert te zitten. Wie dat is, is onduidelijk. Het kan een concurrent zijn, of iemand die uiteindelijk onze technologie te pakken wil krijgen. Misschien zelfs LDC die op de zuidelijke punt van het eiland zit. Zij doen onderzoek, maar het is onduidelijk waarnaar. Zij zaten er al toen wij de rest van het eiland kochten en tot nu toe hebben we niets vreemds gemerkt. Het lijkt er trouwens wel op dat de frequentie van de vreemde gebeurtenissen toeneemt."
"Toen ik met Ella van Alternate Worlds hierover sprak, want haar park ligt hier niet al te ver vandaan en misschien had zij ook problemen, hoorde ik dat jullie haar hadden geholpen bij wat problemen in haar park. Vandaar dat ik contact heb opgenomen en ik ben blij dat jullie hier nu zijn. Zoals eerder gezegd, wil ik jullie vragen als gasten het park in te gaan en te proberen te achterhalen of er andere gasten zijn die verdachte dingen doen. Je mag alleen het park in met de spullen die we meegeven, maar we doen geen full bodyscan en misschien hebben mensen andere manieren gevonden om apparatuur het park binnen te brengen. Jullie vertrekken morgenochtend om 9 uur met de trein naar Ruby Hollow, ga gerust even kijken hoe het eruit ziet, maar ga daarna naar Silvercross in het zuiden. Daar zijn de meeste gevallen gemeld. Doe onopvallend onderzoek en observeer de gasten, je kan meestal redelijk snel achterhalen wie dat zijn. Als jullie iets verdachts opmerken informeer dan onze hoofd technicus Maisie Roberts. Jullie hebben natuurlijk geen communicators of zo bij jullie, dus we hebben iets anders bedacht. Je kan een bericht sturen via het telegraafsysteem, gericht aan Maisie. De robot die het bericht aanneemt zal het versturen zonder daar iets bijzonders van te vinden. Robots zijn zo geprogrammeerd dat ze niet actief ingaan op dingen die niet in het park horen. Ze zullen uiteraard wel om een terreinwagen heen lopen die ergens geparkeerd staat, maar ze zullen het niet vreemd vinden. Een andere optie is om een bericht door te geven aan Whit Hubbard, de barman in Doney's saloon of aan Susan Thorp, de dochter van de smid. Maisie zal dan naar jullie toekomen. Mochten er problemen ontstaan, dan hebben we ook onze beveiliging gereed staan. Zij hebben stunners om lastige gasten tegen te houden. Tot nu toe hebben we die nog maar een paar keer hoeven te gebruiken."
"Hier zijn een aantal kaarten. Bestudeer ze hier goed, want we kunnen ze niet meegeven het park in. Dit is een overzicht van Mehetia. SL is de startlocatie waar we nu zijn. Jullie nemen morgen de trein, de stippellijn, naar Ruby Hollow. Dan kom je ook langs ons ondergrondse servicepunt Alpha. Er lopen tunnels tussen de verschillende servicepunten en het controlecentrum om zo ongemerkt materialen en robots te vervoeren. Als je in de trein zou blijven zitten kom je langs de Blackwater gold mine en dan langs Martin's Town, een klein agrarisch dorpje, iets voor het hele gezin. Ten zuiden van Ruby Hollow ligt jullie bestemming Silvercross, in de buurt van servicepunt Beta. Op de heuvel hier ligt Fort Draher. Aan de andere kant van de heuvel ligt Prohero, een bandietendorpje in Mexicaanse stijl. Deze twee rondjes, MI en TI, zijn indianenkampen. De Manichuki zijn vredelievender dan de Tonikawa. Op deze kaart zie je niet allerlei kleinere gehuchten en bandietenkampen en zo. Deze rode stippellijn is de grens van het park. Daar staat een afrastering die met camera's en sensoren wordt bewaakt, dus we weten als er iemand langs komt. Hieronder ziet je het gebied van LDC. Zij lijken een ondergrondse faciliteit te hebben in de buurt van deze haven. Ik heb ook twee kaartjes van Ruby Hollow en Silvercross, omdat jullie daar naar alle waarschijnlijkheid het meest zullen verblijven. Nogmaals dank, ik hoop dat jullie in de komende week iets kunnen vinden over wat er aan de hand is."


Een week de tijd om iets uit te zoeken. Normaal hebben Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny die tijd ook wel nodig, maar dan hebben ze al hun spullen en apparatuur bij zich. Nu moeten ze het zonder hoog-technologische apparatuur doen. Iedereen hebt alleen een speciaal wapen waar ze alleen robots mee overhoop kunnen schieten en een mes waarmee ze alleen robots kunnen verwonden. Hoe dat precies werkt, daar bleef Eliane behoorlijk vaag over, iets met speciale materialen die van consistentie veranderen op basis van signalen. Misschien zit iemand daar wel achteraan? Danny kijkt weer naar de passagiers in de wagon. Verderop zit een gezin dat in een vreemde taal met elkaar praat. De kinderen zijn zo enthousiast, dat zullen wel gasten zijn. Gezien de prijzen zullen er ook echt wel gasten van andere planeten hier naartoe komen. De trein van de Western Railway Corporation geeft een signaal met de stoomfluit en op dat moment rijdt de trein de bossen uit, de vlakte op en de grens van het park over. Nog even en dan komt de trein aan in Ruby Hollow.
"Ik vind het wel een hele goede outfit." zegt Danny tegen Hoshiko.Die heeft over zijn kleding een poncho en draagt een brede hoed. Hij lurkt steeds aan een langwerpig iets waar rook uitkomt."Wat is dat voor spul?" vraagt Dr. Gueverra."Dit? Dit moet een sigaartje voorstellen. Mensen rookten nog in die tijd. Nu hebben ze dat volledig veilig nagemaakt, smaakt best lekker zo.""En heb je nog een achtergrondverhaal?" vraagt Dr. Gueverra."Zeker, ik ben Cliff Jones, en ik ben op zoek naar een indiaan die mijn familie allemaal gruwelijke dingen heeft aangedaan.""Dan heeft Jeanne een goede keuze gemaakt." zegt Dr. Gueverra.Jeanne is verkleed als indiaan, inclusief geschminkte huid."Ik dacht dat het wel een goed idee was." zegt Jeanne, "Van die lekker natuurlijk stoffen en mooie kleuren. Ik heet Adai.""Jij had zeker niet uitgezocht wat iedereen van indianen vond." zegt Danny."Nee, dat vind ik ook niet heel relevant." zegt Jeanne, "Het lijkt erop of jij naar een oorlog toegaat.""Nee, daar kom ik net vandaan." zegt Danny, "Ik ben Mr. Smith, een voormalige soldaat die nog in zijn oude uniform loopt en op zoek is naar een plek om zich te vestigen.""Dan kan je je aansluiten bij die andere soldaat." zegt Dr. Gueverra, "Ik ben trouwens de geslaagde zakenman Jean-Luc Beauregard."Dr. Gueverra is gekleed in een net pak met een hoge hoed. Naast hem op de grond staat een grote tas.
"Wat denken jullie ervan?" zegt Danny."Wie zal het zeggen." zegt Hoshiko, "Het kunnen concurrenten zijn, bezoekers die vonden dat ze geen waar kregen voor hun geld, aliens, of die LDC die geen pottenkijkers op hun eiland wil.""Daar zijn ze dan wel rijkelijk laat mee." zegt Dr. Gueverra, "We hebben een week de tijd, dus we hoeven niet direct door te reizen. Ik wil wel even in Ruby Hollow kijken.""Ons kennende hebben we alle tijd nodig die we hebben." zegt Jeanne."We moeten ons richten op de gasten." zegt Hoshiko, "Hebben jullie al door wie van de andere groepen robots zijn en wie mensen?"
"Dat stel met die kinderen zijn zeker gewoon mensen." zegt Dr. Gueverra, "Die spreken ook een andere taal.""Die andere zes daar ook." zegt Danny, "Ik hoor ze steeds praten over wat ze verwachten aan te treffen en hoe accuraat dat zal zijn.""Misschien wel van die re-enacters." zegt Jeanne."Die twee Japanners zijn ook geen robots." zegt Hoshiko, "Die spreken de hele tijd Japans.""Van de anderen weet ik het zo net nog niet." zegt Dr. Gueverra.Er zitten nog een man en een vrouw die over een zoektocht naar goud praten, een jonge man die net als Danny als soldaat is gekleed, een vader met zijn zoon die het over de jacht op groot wild hebben, een man die probeert niet op te vallen en een mooie vrouw die onberispelijk is gekleed en nogal verveeld uit het raam staart."Ok, als we aankomen in Ruby Hollow kijken we eerst kort rond en dan kijken we daarna hoe we vandaag nog richting Silvercreek kunnen gaan." zegt Dr. Gueverra."Goed plan." zegt Danny.
Rond kwart over negen komt de stoomtrein aan op het station van Ruby Hollow. Op de goudzoekers na stijgt iedereen uit. Als de soldaat Danny ziet knoopt hij een gesprek met hem aan. Hij heeft in het leger gediend en is nu op weg naar huis. Hij heeft wel gehoord dat er bandieten in de buurt zijn en wil graag een betrouwbare reisgenoot en een collega-soldaat is dat zeker. Danny wijst zijn voorstel vriendelijk af.
Ruby Hollow is niet veel meer dan een lange straat waar een aantal winkels en een saloon aan grenzen. Aan het einde van de straat is een bankgebouw en het kantoor van de sheriff te zien.Hoshiko duikt gelijk aan de rechterkant de saloon in en loopt naar de bar om wat te drinken. Dr. Gueverra en Jeanne blijven in de deuropening staan en proberen in te schatten wie van de mensen die in het dorpje rondlopen nu een robot is en wie een echt mens. Dat blijkt een stuk lastiger dan ze in eerste instantie hadden gedacht."Dat hebben ze goed gedaan." zegt Dr. Gueverra, "Daar zit wel android-tech in.""Kijk, zo'n paard lijkt me ook mooi." zegt Jeanne, "Die is vast niet echt.""Nee, iedereen moet erop kunnen rijden.""Ik ga binnen vragen waar ik zo'n paard kan kopen."Jeanne loopt ook de saloon in waar Hoshiko al aan de whiskey zit en met de barman aan het kletsen is."Kan ik hier ergens een paard kopen?" vraagt Jeanne aan de barman.De barman kijkt Jeanne een beetje wantrouwig aan."Weet je zeker dat je een paard komt kopen en niet stelen?" vraagt hij."Precies, je kan met die indianen niet voorzichtig genoeg zijn." zegt Hoshiko."Ja hoor, geen probleem." zegt Jeanne, die een buidel met munten en briefjes tevoorschijn haalt die hier als geld worden gebruikt, "Ik heb genoeg dollars.""Nou, goed dan. De paardenhandelaar zit verderop aan de linkerkant, naast de bank.""Dank je." zegt Jeanne en loopt de saloon uit, waar ze Dr. Gueverra en Danny passeren die net binnen komen lopen.
"Dit dorpje is niet echt groot." zegt Dr. Gueverra."Ze hebben wel goede whiskey." zegt Hoshiko, "Iets voor Gary!""Die kan wel een paar dagen betalen van die 50k." zegt Dr. Gueverra"Is er vervoer naar Silvercross?" vraagt hij aan de barman."Ja hoor, er is een koets.""Ok, Jeanne, sorry Adai, gaat een paard kopen. Ik ga voor ons een rit met de koets regelen." zegt Dr. Gueverra en verlaat de saloon."Ik ga eens kijken wat er nog meer te doen valt hier." zegt Danny en hij vertrekt, Cliff achterlatend met zijn whiskey en zijn sigaartjes.
Jeanne loopt langs de houten, of althans sprekend op hout lijkende, gebouwen van Ruby Hollow en komt bij een stal aan waar een staljongen een paard aan het verzorgen is."Hoi, ik wil een paard hebben.""O?" zegt de jongen, "Meester!"Even later komt een oudere man de stal uitlopen."Deze indiaan wil een paard hebben.""Ja, dat willen indianen wel vaker. Heb je geld?""Ja hoor, ik heb geld." zegt Jeanne."Nou, loop maar mee. Wat voor paard zoek je?""Iets stevigs met een beetje pit.""Ok, kijk één van deze twee is wel iets.""En die ene in de hoek?"Jeanne wijst naar een groot zwart paard dan nogal venijnig uit zijn ogen lijkt te kijken."Surefoot? Daarvoor moet je heel stevig in je schoenen staan en zo'n klein meisje als jij gaat dat niet lukken.""O, ik wil het wel proberen."De man kijkt Jeanne ongelovig aan."Het gaat mis, je zal het zien, maar als je het wil, helemaal op je eigen risico."De man gaat de box van Surefoot in, ontwijkt een trap van het paard en leidt hem naar Jeanne.Die kijkt het paard aan, laat hem even snuffelen aan haar hand en palmt het beest dan helemaal in."Dit heb ik nog nooit meegemaakt.""Heb je ook een zadel?""En ja, nou ik ben benieuwd."Even later rijdt Jeanne op haar nieuwe, grote, zwarte paard door Ruby Hollow terug naar de saloon. Het voelt heel vertrouwd, maar Jeanne weet niet precies waarom. Onderweg komt ze Danny tegen die jaloers naar het paard kijkt en ook naar de stal gaat.
Dr. Gueverra was naar het einde van de straat gelopen waar het kantoor van de sheriff is. Daar hangen een aantal wanted posters. Op elke poster staat een onguur hoofd getekend, een naam, een misdaad en een geldbedrag."U ziet er niet uit als een bounty hunter." merkt een deputy op die even verderop op de veranda zit."Nee, nee, ik ben een handelaar. Maar het is altijd goed om de gezichten van misdadigers in je op te nemen. Porhero ga ik niet heen, dus die smokkelaars vind ik niet zo belangrijk. Die paardendief Marc moet ik voor oppassen als ik in paarden ga handelen en die Louis Fosset, wie heeft hij vermoord?""Sorry, dat weet ik niet. Wij krijgen die posters ook maar opgestuurd uit de omgeving.""Ok, ik houd mijn ogen open."Dr. Gueverra neemt afscheid van de deputy en loopt om het kantoor van de sheriff heen naar de opstelplaats voor de koets naar Silvercreek. Van een afstandje ziet hij de koets al staan. De koetsier is bezig om een grote koffer op het dak te plaatsen. De koffer komt hem bekend voor en als hij in de koets kijkt ziet hij daar de vrouw uit de trein zitten."Goedemorgen, heeft u nog plaats in de koets naar Silvercreek?""Ogenblikje," zegt de koetsier, "even deze kist vastmaken. Ik kom zo bij u."
Een paar minuten later is de koetsier van de koets afgekomen en loopt op Dr. Gueverra toe."Goedendag, Willis Townsend is de naam, ik rijd met de koets naar Silvercreek.""Jean-Luc Beauregard, ik zoek passage naar Silvercreek voor mijzelf en twee van mijn reisgenoten. Heeft u nog plaats in de koets?""Ja, dat heb ik wel, maar u moet wel voortmaken, want ik wil binnen het kwartier vertrekken.""Geen probleem, dan ga ik mijn reisgenoten halen. Ik zal u alvast betalen om de plaats in de koets te reserveren."Willis neemt de betaling tevreden in ontvangst. Dr. Gueverra haast zich terug naar de saloon, waar een groot zwart paard voor de deur staat. Binnen zitten Hoshiko en Jeanne aan een tafeltje."Ik heb plaatsen op de postkoets, maar we moeten wel zo weg." zegt Dr. Gueverra, dan kijkt hij om zich heen en zegt "Waar is Danny?""Mr. Smith bedoel je" zegt Hoshiko."Ik kwam hem tegen toen ik terug kwam rijden van de stal." zegt Jeanne."Dat is nogal een paard." zegt Dr. Gueverra."Ja, maar het is nog steeds een robot, dus prima te berijden." zegt Jeanne.Ze horen gehinnik bij de ingang en ze zien over de halve klapdeuren heen Danny afstijgen van een grijs paard."Wat? Wat heeft hij nu weer gedaan. Ik heb nog gezegd dat ik een plaats op de postkoets zou reserveren." zegt Dr. Gueverra, "Kom we moeten gaan, anders vertrekt de koets zonder ons."
Dr. Gueverra en Hoshiko lopen naar de postkoets, gevolgd door Jeanne en Danny die te paard zijn."Jullie zijn net op tijd." zegt Willis, die de deur naar de postkoets openhoudt."Ja, sorry, het duurde wat langer." zegt Dr. Gueverra en gaat als eerste naar binnen.Hij neemt plaats tegenover de dame en zit met zijn rug naar de voorkant. Hoshiko volgt hem en gaat naast hem zitten."Goedemiddag, mevrouw, mijn naam is Jean-Luc Beauregard en dit is mijn reisgenoot Cliff Jones.""Goedemiddag heren, mijn naam is Isabella.""Het is nogal een reis naar Silvercreek.""Ach, het mag geen naam hebben.""Bent u ook op weg naar het avontuur in Silvercreek?""Avontuur? Nee, dat niet. Ik heb daar een aantal bezigheden. Gaat u op avontuur? Of handelen?""Een beetje van beide, denk ik. Hoe lang duurt de rit eigenlijk?""Een uur of twee, mits we geen bandieten tegenkomen of indianen.""Nou, ik wil wel indianen tegenkomen." zegt Hoshiko, "Die lust ik rauw."De koets zet zich ondertussen in beweging, gevolgd door Jeanne en Danny te paard. Zij zien dat Fantasy Paradise erin is geslaagd om het landschap er precies zo uit te laten zien als een 19e eeuwse Amerikaanse prairie. Na een half uur pakt Hoshiko zijn mondharmonica en begint daarop te spelen. Jeanne merkt tegen Danny op dat het lijkt of er ergens een alarm afgaat, terwijl elektronische apparaten toch verboden zouden zijn.
Na ongeveer een uur vertraagt de postkoets plotseling als ze om een heuvel heenrijden. Links en rechts staan er manshoge bosjes op de flanken van de heuvel en ongeveer 20 meter verderop ligt een boomstam over de weg."Hoooo!" zegt Willis en klopt tegen de zijkant van de postkoets.Dr. Gueverra steekt zijn hoofd uit het raam. "Wat is er?""Problemen. Het lijkt op een poging om ons te overvallen. Maar ik zie nog geen bandieten. Die wachten tot we dichterbij komen."Jeanne en Danny hebben de boomstam ook gezien en stijgen af."Ik ga wel hier in de bosjes kijken." zegt Jeanne, ze trekt haar pistool en duikt de bosjes in waar ze heel stil naar voren sluipt."Ok, dan ga ik op het dak van de koets liggen met mijn geweer." zegt Danny en hij klimt op de koets.Willis heeft inmiddels zijn shotgun tevoorschijn gehaald."Wat is er?" vraagt Hoshiko."Iets van een overval of zo." zegt Dr. Gueverra."Moeten wij wat doen?""Geen idee, Jeanne, of eh de indiaan gaat kijken.""Die zijn niet te vertrouwen, ik ga wel aan de andere kant kijken."Hoshiko doet de deur aan de andere kant open en glipt daar de struiken in.
Jeanne glipt van bosje naar bosje en ziet even verderop een man verstopt achter de struiken, klaar om tevoorschijn te komen als de koets verder rijdt."Handen omhoog." zegt Jeanne als ze hem op een paar meter is genaderd.De man schrikt en doet zijn handen omhoog.Een andere bandiet, die Jeanne nog niet had gezien, duikt uit de bosjes op. Hij richt zijn wapen snel op Jeanne, maar in plaats van te schieten glipt het wapen uit zijn handen en valt voor Jeanne op de grond.Danny hoort dit allemaal wel, maar ziet verder niets in de bosjes."Gooi ook je wapen naar me toe." zegt Jeanne tegen de eerste bandiet, die daar vrijwel meteen gehoor aan geeft."Hier is mijn pistool, niet schieten!" roept hij.Hoshiko sluipt door de bosjes, maar ziet hier geen bandieten zitten."Ok, nou wegwezen!" roept Jeanne.De bandieten gaan er snel vandoor.Danny ziet wat bewegen in de bosjes en schiet erop, maar mist de bandieten."Ze zijn weg hoor!" roept Jeanne vanuit de bosjes."Goed werk! Kan iemand helpen die boomstam weg te duwen?"Met wat inspanning van Hoshiko, Jeanne en Danny schuiven ze de boomstam opzij zodat de koets er weer door kan.
De resterende reis naar Silvercreek verloopt rustig. Jeanne merkt in de verte een stofwolk op, ze rijdt er een stukje heen en ziet dan dat het een aantal indianen te paard zijn. Ze rijden richting de koets, maar blijven op een meter of 50 afstand van Jeanne. De indianen volgen de koets voor korte tijd en gaan dan weer terug de prairie op.
Even na het middaguur, althans, dat denken Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny op basis van de stand van de zon, komen ze aan in Silvercreek. Dat is een klein stadje, veel groter dan Ruby Hollow. Het is behoorlijk druk met bewoners, avonturiers, cowboys en gelukzoekers. Er zijn twee grote lanen waartussen vijf kleinere straten lopen. Natuurlijk is er niets bestraat en is alles stoffig. De koets rijdt door de hoofdstraat en komt tot stilstand bij de Clampitt Wagon Yard."Heeft u nog hulp nodig, Isabella?" vraagt Willis aan de vrouw als hij haar bagage van het dak heeft gehaald."Dat is aardig van u, maar ik regel wel iemand voor de koffer.""Een prettig verblijf in Silvercreek!" zegt Dr. Gueverra tegen haar."Jullie ook." zegt de vrouw."Waar gaan we nu heen?" vraagt Hoshiko."Eerst maar eens iets vinden waar we onze uitvalsbasis kunnen maken." zegt Dr. Gueverra, terwijl ze naar de straat lopen waar Jeanne en Danny nog steeds op hun paard zitten, "Eerst maar op zoek naar een slaapplaats?""Ja hoor." zegt Danny, "Het zou mooi zijn als we daar ook de paarden kunnen stallen.""Ik hoorde net van Willis dat Planters hotel wel een goede plek is." zegt Hoshiko, "dat zit in Fourth Street.""Ok, welke straat is dit dan?" vraagt Dr. Gueverra."Second street" zegt Jeanne die op een naambordje op de kruising wijst."Ok, nog een klein stukje verder dan.""Ik begin trouwens wel trek te krijgen." zegt Danny."Dan kunnen we gelijk wat eten." zegt Hoshiko.
Op de hoek van Griffin Avenue, de laan waar ze door binnenkwamen, en Second Street, tegenover de wagon yard, is een saloon. Het is duidelijk te merken dat dit niet een gebied voor het hele gezin is, want vanaf het balkon roepen hoertjes naar mannen die over straat lopen. Ze lopen en rijden over Griffin Avenue naar het zuiden en komen allerlei soorten winkels tegen. Er zijn winkels die van alles verkopen, zoals Frankel's, maar ook speciaal zaken zoals een Culpp Borthers Hardware en Louis Woolform's Bakery. Even verderop in de straat is de smid, waar ze de dochter van kunnen benaderen als ze iets van Maisie willen. Ze slaan linksaf Fourth Street in en staan al snel voor het Planters hotel aan de rechterkant. Het is een groot houten gebouw van twee verdiepingen. Aan de overkant is Pete's Livery waar Jeanne en Danny hun paarden kunnen stallen.
Dr. Gueverra en Hoshiko lopen de paar treden omhoog de veranda op en betreden de grote hal die over de gehele diepte van het hotel loopt. De grote brede trap naar boven valt als eerste op. Verder zijn er twee kleine zitjes en rechts naast de ingang is de balie waar een man van middelbare leeftijd ongeïnteresseerd naar ze kijkt."Goedemiddag beste man, wij willen kamers." zegt Dr. Gueverra."Iedereen een eigen kamer." zegt Hoshiko, "Ik wil niet bij die indiaan op de kamer, sterker nog, ik wil ook niet bij haar op dezelfde gang. Niet te vertrouwen die indianen.""Indiaan?" vraagt de receptionist die ze verbaasd aankijkt."Ja, die komt zo, samen met een ex-soldaat." zegt Dr. Gueverra."Dus u wilt vier kamers hebben?""Ja, en zeker niet bij die indiaan in de buurt." zegt Hoshiko."Dat kan, geen probleem." zegt de man die op een lijst met kamers kijkt, "Nog voorkeur voor een bepaald type kamer?""Nee, doe maar iets eenvoudigs." zegt Dr. Gueverra."Hoe lang wilt u blijven?""Iets van een week." zegt Dr. Gueverra.De receptionist berekent de kosten voor het verblijf en Dr. Gueverra betaalt voor de eerste twee nachten."Ontbijt is hier aan de overkant in de eetzaal, maar dat is wel extra.""O, kunnen we nu ook iets eten?" vraagt Hoshiko."Ja hoor, geen probleem."
Dr. Gueverra en Hoshiko wachten even tot Jeanne en Danny ook zijn aangekomen en gaan dan naar boven waar de kamers zijn. Op de trap komen ze twee vrouwen tegen die als cowboys gekleed zijn. Een van hen is een Japanse die Hoshiko in het voorbijgaan een klein knikje met haar hoofd geeft.Na zich geïnstalleerd te hebben, Hoshiko in kamer 21, Dr. Gueverra in 18, Jeanne in 15 en Danny in 17 gaan ze naar de eetzaal om het plan voor de rest van de dag door te nemen."Het lijkt me wel leuk om even in dit stadje rond te lopen." zegt Danny."Laten we nou alle tijd gebruiken die we hebben." zegt Dr. Gueverra, "Anders komen we later in de problemen. We hebben twee leads waar we naar kunnen kijken: Het afgebrande huis en die geest bij die boerderij.""Laten we ons in groepjes opdelen, dat gaat sneller." zegt Jeanne."Ok, dan ga ik met Hoshiko wel bij dat afgebrande huis kijken. We hebben weliswaar geen scanners bij ons, maar misschien kunnen we wel iets ontdekken." zegt Dr. Gueverra."Ok, dan ga ik met Jeanne op zoek naar de geest." zegt Danny, "Moeten we alleen even weten waar die boerderij is. Mevrouw?""Ja, wat is er? Is het eten naar wens?" zegt de serveerster."Ja, zeker, heeft u iets gehoord van een geest bij een boerderij in het zuiden?""Nee, nee, daar heb ik niets van gehoord.""Fijn, dank u wel. Dan kunnen we bij het laatste huis in het dorp vragen." zegt Danny."Ok, dat klinkt als een plan." zegt Dr. Gueverra, "Ik ga met Hoshiko naar het verbrande huis en Jeanne en Danny gaan op zoek naar de geest van de indiaan.
Het afgebrande huis ligt vlak om de hoek van het Planters hotel, naast het huis van de plaatselijke dokter. Dr. Gueverra en Hoshiko zien de ruïne al op het moment dat ze de hoek van het hotel omslaan. Er resteert niet veel meer dan een stapel verband hout van wat eerst een huis van twee verdiepingen moet zijn geweest. Hoshiko gaat nauwgezet op zoek naar sporen, maar die zijn zonder scanapparatuur niet te vinden. Wel ziet hij vanuit een ooghoek een schittering op een heuvel kilometers verderop ten oosten van Silvercross."Nee, ik kan hier niets vinden." zegt hij tegen Dr. Gueverra, "Maar ik zag net wel een schittering daar verderop. Zou iemand het dorp in de gaten houden?""Dat is wel iets om te onderzoeken." zegt Dr. Gueverra, "Volgens de kaart die we hebben gezien zou daar niets bijzonders moeten zijn. Ik wil wel hier eerst nog wat tijd besteden om rond te vragen of iemand iets heeft gezien.""Ja, we moeten grondig zijn, ook al denk ik dat de robots ons niet veel gaan vertellen."Dr. Gueverra en Hoshiko vragen rond bij het verbrande huis in de buurt, maar niemand kan ze enige zinvolle informatie over de brand verschaffen. Als ze geen nieuwe opties meer hebben wil Dr. Gueverra toch een scanner hebben, ook al wilde Eliane dat niet. Onderzoek doen zonder scanner gaat gewoon niet. Ze gaan op weg naar de smid om met de dochter te praten.
Jeanne en Danny rijden te paard naar het laatste huis van Silvercross op de weg naar het zuiden. Dat blijkt een groot, wit huis te zijn met onder een veranda en boven een balkon. Een jonge vrouw doet open en kijkt afkeurend naar de soldaat en de indiaan. Jeanne vraagt of zij iets weet van een geest van een indiaan, maar daar is haar niets van bekend. Er is nog wel een andere boerderij die buiten het dorp ligt, de Wolverton Ranch. Jeanne en Danny nemen afscheid en rijden naar het zuiden.Vanaf een afstand zien ze al dat er een kar op de weg stilstaat en dat een aantal mensen in het veld bezig zijn met meetlinten en verrekijkers. Een man van tegen de vijftig in een wit kostuum is duidelijk de leider van het stel. Een man van in de dertig staat verderop met een grote stok die hij verticaal houdt. Een jonge vrouw bekijkt het tafereel van een afstandje. Als Jeanne en Danny dichterbij komen kijkt de man op en loopt richting de weg als hij hen ziet."Hallo daar, ritje aan het maken?""Goedemiddag, ja en we zijn op zoek naar iets." zegt Jeanne."Wat interessant. En wat mag dat dan wel niet zijn?""Er zou hier een geest van een indiaan gezien zijn en daar willen we wat meer over weten." zegt Danny."Fascinerend, hè? Daar ben ik ook naar op zoek. Mijn naam is Eugene Gouin, daar staat mijn vrouw Celine en die man met de stok is Leo Charpentier, één van mijn medewerkers. Ik ben ook op zoek naar de geest.""Ik ben, eh,.." begint Jeanne."U bent hier vast niet naar toegekomen vanwege een verhaallijn." zegt Eugene, "En u bent zeker geen robot, want die doen net alsof alles wat modern of vreemd is niet bestaat, dus kunnen niet op zoek zijn naar geesten.""Ah, ik ben Jeanne le Calvenoir." zegt Jeanne nadat ze is afgestegen, en dit is een vriend van mij, Danny Lethal. Wij zijn in het verleden vaker dit soort verschijningen tegengekomen en toen we hoorden dat er hier een geest van een indiaan was verschenen wilden we kijken of we die konden zien.""Ik moet u helaas teleurstellen." zegt Eugene, "Zonder mijn moderne apparatuur is het bijna onmogelijk om die verschijnselen op te sporen. Ik heb ook gehoord dat de geest van de indiaan hier gezien is, maar dat is maar twee keer geweest, maar wel op onregelmatige tijden. Maar dit is mijn kans, ik wil hier nu wachten tot hij komt.""Dit moet dan wel heel belangrijk voor u zijn." zegt Jeanne."Ja, dat is best prijzig." zegt Danny."Ja, hoewel ik wel een kleine korting heb gekregen. Onderzoek naar dit soort verschijnselen is mijn passie geworden. Een fascinerend fenomeen waar ik nu ampel tijd voor heb nadat ik mijn bedrijf goed heb verkocht.""Heeft u nog bijzondere informatie over de geest?""Nee, niet anders dan dat deze verschijning nu twee keer is verschenen. De laatste keer ongeveer een maand geleden""Ok, nou dank u wel voor de informatie.""Graag gedaan. Ja, Leo, steek die tak maar weer omhoog."
Dr. Gueverra en Hoshiko lopen terug naar de hoofdstraat en lopen naar de smidse. De smid zelf is in zijn werkplaats, die achter de smidse ligt, aan het werk. Ze horen het geluid van zijn hamer op het aambeeld al van ver. Hoshiko bestelt een aantal metalen voorwerpen die hij als shuriken kan gebruiken. Hij hoopt dat hij daarmee echt iets kan verwonden. Dr. Gueverra spreekt intussen de dochter van de smid aan, Susan, en geeft door dat hij Maisie graag wil spreken. Susan lijkt even na te denken en zegt dat ze over een half uur bij de smidse zal zijn.Terwijl hij met Susan staat te praten ziet Dr. Gueverra een zwaarbewaakte wagen, met naar het lijkt balen meel langsrijden."Kom" roept hij naar Hoshiko die net klaar is bij de smid."Wat is er?" vraagt Hoshiko als hij naast Dr. Gueverra meeloopt over Griffin Avenue naar het noorden."Ik vertrouw die kar niet." zegt Dr. Gueverra, "Waarom zou je meel zo zwaar moeten bewaken.""Het zijn wel een stuk of zes bewakers. Dat is veel te veel." zegt Hoshiko."O, ze stoppen daar al." zegt Dr. Gueverra.De kar rijdt langs Woolform's bakkerij naar de achterkant van het gebouw waar ze beginnen de balen met meel uit te laden. Die lijken echter veel zwaarder te zijn dan je zou verwachten. Twee van de bewakers staan op de uitkijk en letten goed op Dr. Gueverra en Hoshiko."Als jij doorloopt en vanaf Third Street kijkt, dan ga ik hier bij de hardware store staan."Ze houden de bakkerij in de gaten, waar het ontladen van de kar doorgaat.Dan ziet Dr. Gueverra Jeanne en Danny op zich af komen rijden vanuit het zuiden."He!" zegt hij.Jeanne en Danny rijden naar hem toe."Wat is er?" vraagt Danny."Er is iets raars met die bakkerij." zegt Dr. Gueverra, "Ze hebben veel te zware meelbalen naar binnengebracht. Kunnen jullie er eens omheen rijden?""Ok." zegt Danny.Jeanne en Danny rijden via Fourth Street langs de bakkerij en komen bij de achterkant, maar daar staat alleen nog maar een lege kar. Als ze terugrijden naar de kruising horen ze lawaai uit de Beehive saloon komen, op de kruising van Griffin Avenue en Second Street.
"Ik ga even kijken wat er aan de hand is." zegt Danny."Ok, dan praat ik bij met Dr. Gueverra en Hoshiko, zegt Jeanne en ze rijdt naar de hardware store waar Dr. Gueverra en Hoshiko nu allebei binnen staan.Danny slaat linksaf en rijd naar het volgende kruispunt. Daar zet hij zijn paard neer en loopt naar de Beehive saloon. Daar is wat rumoer aan de gang. Een groep jongeren, duidelijk gasten, heeft het aan de stok met een wat oudere cowboy met een verlopen gezicht. Duidelijk een gunslinger. De ruzie escaleert en mondt uit in een uitdaging van de gunslinger aan één van de jongeren. Die is eerst wat huiverig, maar de anderen moedigen hem aan. De jongen gaat akkoord en ze lopen beiden de straat op voor een shoot-out. Je ziet nu overal mensen opduiken die willen kijken, maar net in de vuurlinie gaan staan. De spanning loopt op en na wat beledigingen staan de duellisten tegenover elkaar met de hand naast hun revolver. De jongen trekt zijn revolver en volgens Danny had de cowboy dat veel sneller laten doen. De jongen schiet de cowboy neer."Ha, ze laten je dus ook nog winnen." denkt Danny, pakt zijn paard en rijdt terug naar de hardware store.
Dr. Gueverra, Hoshiko en Jeanne staan inmiddels buiten de hardware store te praten. Ze zijn ervan overtuigd dat de twee mensen die bij meelwagen iets in de gaten hielden gewoon spelers zijn die één of ander plot met goud of dynamiet aan het spelen zijn. Danny stijgt af en ze overleggen over de volgende stappen. Dan voelen ze allemaal een lichte trilling door de grond gaan."Wat was dat dan?" vraagt Danny."Een aardbeving." zegt Hoshiko, "Daar zijn er altijd heel veel van in Japan. Zo'n kleine is niets om je zorgen over te maken.""Het voelde wel vreemd." zegt Jeanne."Hoezo dan?" vraagt Dr. Gueverra."Weet niet, dat kan ik niet uitleggen.""Het is tijd om langs de smid te gaan. Hopelijk is Maisie daar dan ook, dan kunnen we daarna naar die plaats waar jullie je paarden hebben gestald om paarden te lenen zodat we die rare schittering kunnen onderzoeken. Dat kan nog mooi voor het donker."Een persoon loopt zomaar tegen Dr. Gueverra aan en verontschuldigt zich niet. Het is geen typische gunslinger, dus dat is wat vreemd. Dan horen ze schieten bij de Beehive saloon."Ik ga daar wel even kijken." zegt Danny, "Ik zie jullie zo bij het Planters hotel."
Dr. Gueverra, Hoshiko en Jeanne lopen terug naar de smid, waar een vrouw in de kleding van een wasvrouw staat te wachten."Goedemiddag, jullie hadden gevraagd om een onderhoud?""Ja" zegt Dr. Gueverra, terwijl Hoshiko verder loopt om zijn shurikens op te halen."Het is heel lastig om zonder scanners onderzoek te doen naar de brand, of de geest. Kunnen we die toch niet krijgen?" vraagt Dr. Gueverra."We doen dat liever niet, omdat het de beleving van de gasten schaadt. Ik zal kijken of we iets kunnen maken dat wel net zo werkt, maar er als iets uit deze periode uitziet." zegt Maisie."Enig idee wat dat voor trilling was?" vraagt Jeanne."Nee, dat heb ik hier nog niet eerder gevoeld." zegt Maisie."We gaan nu in ieder geval op onderzoek uit. We vermoeden dat iemand het dorp observeert, misschien dat daar iets te vinden is." zegt Dr. Gueverra."Ok, jullie weten mij te vinden als er iets is. Ik laat wel iets bezorgen bij het Planters hotel waar jullie verblijven, maar dat zal niet meer vandaag zijn."
Dr. Gueverra, Hoshiko en Jeanne gaan terug naar het Planters hotel, maar gaan niet naar binnen. Dr. Gueverra en Hoshiko huren een paard bij de stal die tegenover het hotel is."Waar blijft Danny nou?" vraagt Dr. Gueverra als ze al lang en breed klaar zijn."We moeten ook altijd op hem wachten." zegt Hoshiko.Even later komt Danny aanrijden."Wat was er nou?" vraagt Dr. Gueverra, "Het was toch gewoon een schietpartij?""Ja, maar het leek erop dat de robots wat vreemd deden. Ook robots die anders niet agressief zijn begonnen nu te schieten.""Nou goed, laten we gaan." zegt Dr. Gueverra.Op dat moment horen ze fluiten vanuit een raam van het Planters hotel. De Japanse vrouw wenkt naar Hoshiko dat hij moet komen."Ik kom zo terug." zegt Hoshiko."Ik ga alvast hoor." zegt Dr. Gueverra."Ja, ik ga mee, die rare Japanse sexspelletjes duren veel te lang." zegt Jeanne."Hij weet waar we heen moeten." zegt Danny.Als Dr. Gueverra, Jeanne en Danny ongeveer tien minuten gereden hebben zien ze Hoshiko in hoog tempo achter zich aankomen. Ze hebben wel gemerkt dat de paarden zich af en toen niet meer zo lekker laten aansturen als eerst. Hoshiko wordt getrakteerd op een barrage van foute grappen.
Zodra ze in de buurt van de heuvel komen waar Hoshiko de schittering heeft gezien stijgen ze af en gaan lopend met het paard aan de hand verder. Boven op de heuvel is niets te zien en ze laten hun paarden onder de heuveltop achter en gaan te voet verder. Voorzichtig sluipen ze naar de top van de heuvel en kijken naar het volgende dal. Daar zien ze op ongeveer veertig meter een dichte woonwagen staan. Het paard is uitgespannen en graast in het gras links van de woonwagen. Voor de woonwagen zitten twee mannen op klapstoelen naast een kampvuur dat uit is."Dit moeten ze zijn." zegt Hoshiko."Zouden dat gasten of robots zijn?" vraagt Jeanne."Moeilijk te zien." zegt Dr. Gueverra, "Maar het lijkt me sterk dat het bij een verhaal hoort. Maisie zei ook dat hier normaal geen verhaallijnen lopen.""Zal ik gewoon vragen wat ze hier doen?" vraagt Danny."Ja, dat is goed. Misschien dat je ze af kan leiden, dan kunnen wij in de woonwagen kijken." zegt Hoshiko."Ok, dan loop ik wel even om zodat ik daar van de rechterkant kom." zegt Danny.
Danny loopt door het gras van de kleine vallei richting de woonwagen. De twee mannen zien hem al van een behoorlijke afstand aankomen, maar ondernemen geen actie. Ze lijken wel iets tegen elkaar te zeggen."Goedemiddag heren." zegt Danny."Wat moet je?""Nou dat is niet heel aardig. Ik ben op reis en ik zag jullie wagen, dus ik dacht ik loop even langs om een praatje te maken.""Wij houden van onze rust.""Wij houden dus niet van praatjes maken.""Of praatjesmakers.""Nou wegwezen.""Sorry hoor. Ik had gehoopt op een interessant gesprek, dan ga ik die kant maar op."Danny loopt voor de achterkant van de woonwagen, waar een paar treden naar een deur leiden, langs en loopt de heuvel op waar behoorlijk wat bosjes op groeien. Als hij boven is duikt hij snel weg en tijgert naar beneden tussen de struiken door. Dr. Gueverra, Hoshiko en Jeanne zien dat één van de mannen wacht tot Danny boven is en loopt daarna zelf ook naar boven, maar heeft niet door dat Danny via een andere route naar beneden gaat. De andere man loopt naar de achterkant van de woonwagen en gaat naar binnen. Hoshiko aarzelt niet en rent naar beneden richting de woonwagen. Jeanne gaat er ook op af, maar dan naar de voorkant van de wagen.
Hoshiko stapt op de treden en trekt de deur open. Binnen ziet hij een man vlak voor de ingang staan. Hij aarzelt niet, stapt omhoog en geeft de man een paar klappen. Die is verrast door deze aanslag en ligt al snel op de grond. Dan ziet Hoshiko pas dat de binnenkant van de woonwagen er modern uitziet met allemaal computerschermen en terminals. Ook zit er een derde man die een wapen op hem richt. Hoshiko springt naar achter en wil wegrennen als er een blasterschot vlak langs hem heen gaat. De man die de heuvel op was gegaan is teruggekomen toen hij rumoer hoorde."Blijf staan. En jij daar onder die woonwagen. Kom te voorschijn. Die indiaan ook!" zegt de man.Hoshiko blijft staan en Danny komt voorzichtig onder de woonwagen vandaan. Zij moeten van de man op de grond gaan liggen."Kom de wagen maar uit!" roept de man naar de mensen in de woonwagen.Op dat moment start Jeanne met zingen en komt er helemaal niemand uit de woonwagen."Ja, nu is het wel genoeg indiaan. Stoppen met zingen en hierheen komen anders schiet ik je vriendjes overhoop."Dr. Gueverra zit in een lastig parket, want hij heeft geen MLA-pistool bij de hand om de man overhoop te schieten. Door zijn positie is hij wel de eerste die ziet dat er lichtgevende verschijningen over de heuveltop komen waar Danny naar toe was gelopen. Het zijn geen indianen, maar allemaal mensen die uit allemaal verschillende tijdsperioden lijken te komen, hoewel westerndracht het meest populair lijkt."Wat zijn dat?" zegt de man met het blaster pistol die de verschijningen nu ook opmerkt.Hij schiet richting de verschijningen, maar lijkt niet te raken.Jeanne ziet ze nu ook en stopt met zingen, daardoor komen de mannen binnen de kar weer bij en komen naar buiten."Hier worden we niet voor betaald!" roept één van hen, "Kom mee!"De andere twee geven hier gehoor aan en rennen weg, de vallei uit naar het oosten zonder om te kijken naar Jeanne die daar staat. Hoshiko en Danny wachten ook niet af en rennen er vandoor. Jeanne wil ook weglopen als haar aandacht wordt getrokken door één van de geesten. Die ziet er niet uit als een cowboy, maar als een alien.
Dr. Gueverra, Hoshiko en Danny wachten niet op Jeanne en gaan er als een speer vandoor op hun paarden. Ze rijden door de schemering terug naar Silvercreek. Ongeveer halverwege zien ze twee woestijnbuggy's richting Silvercreek rijden. Ze zwaaien en worden gelukkig opgemerkt."Gaat het goed met jullie?" vraagt de bestuurder van één van de buggy's."Ja, dat wel, maar er komen allerlei geesten deze kant op." zegt Dr. Gueverra."Geesten? Dat zien we straks wel. Stap maar achterin, dan nemen we jullie mee naar Silvercreek, naar de plaats waar we de gasten verzamelen.""De gasten verzamelen?""Ja de robots lijken nu massaal ontspoord te zijn.""Hebben jullie daar geen protocol voor? Je waarschuwt iedereen, zet de robots uit.""Ja, normaal wel, maar alle communicatie lijkt uitgevallen te zijn, inclusief die met de robots.""Wat is dat nu weer voor een beveiliging?" Daar hebben jullie toch wel rekening mee gehouden?""Laat dat maar aan ons over. Stap in en rijd mee."
Als ze bij het dorp aankomen zien ze Maisie met een paar gasten buiten het dorp staan. Ze horen veel schoten vanuit Silvercreek. Ook hotel Planters wordt belaagd en de gasten verdedigen zich kranig."Wat gaan we nu doen?" vraagt Dr. Gueverra."Meehelpen!" zegt Danny."Weet je dat wel zeker?"Dan duikt Jeanne op haar grote zwarte paard uit de schemering op."Het is de LDC!" roept ze terwijl ze afstijgt."Wat?" vraagt Dr. Gueverra."Ik wist het wel." zegt Hoshiko.Maisie en de beveiligingsman komen er ook bij staan als Jeanne haar verhaal doet.
"Toen die lichtgevende verschijningen de heuvel afkwamen zat er ook één bij van iets dat op een alien lijkt.""Wat voor alien?" vraagt Danny, "Een Snee?""Nee, zo'n kleine met van die grote ogen.""O, een grey." zegt Danny."Als jij het zegt." zegt Jeanne, "Die vertelde mij dat ze bij LDC een soort scheur in de realiteit hebben veroorzaakt waar geestverschijningen nu door naar binnen komen. Dat is nog geen eens zo erg. Het grootste probleem is dat die scheur langzamerhand groter wordt en de ineenstorting van onze realiteit kan betekenen. Dat kan al binnen een paar uur zijn, dan is het proces niet meer omkeerbaar.""Wat kunnen we daaraan doen?" vraagt Dr. Gueverra."Geen idee, kijken wat er aan de hand is en proberen de boel te stoppen?" zegt Jeanne."Dan moeten we daar wel snel heen." zegt Hoshiko."Ik kan jullie meenemen in een buggy." zegt de beveiligingsman."En de gasten dan?" vraagt Dr. Gueverra."Dit lijkt me iets belangrijker." zegt hij en kijkt naar Maisie die knikt."Maar we hebben ook wapens nodig en scanners, want hiermee kunnen we natuurlijk niets." zegt Dr. Gueverra."Ok, dan rijden we eerst terug naar onze basis hier in de buurt."
De beveiligingsman rijdt als een razende door de schemering naar het ondergrondse steunpunt van Fantasy Paradise. De ingang staat al open en ze rijden een helling af, door een tunnel naar een grotere garage. Daar staat nog een buggy en een helikoper."He, kunnen we die helikopter niet nemen?" vraagt Hoshiko."Die kan ik niet vliegen." zegt de beveiligingsman, "Ik ben trouwens Luke. De piloot is nu bezig in Silvercreek.""Maar ik kan het wel." zegt Hoshiko."Wat? kan jij helikopervliegen? Dat wist ik helemaal niet." zegt Dr. Gueverra."Er zijn soms van die hobby's waar je je in verdiept. Een paar lesjes en dan je brevet halen." zegt Hoshiko."Het wordt wel lastig nu alle communicatie is uitgevallen, maar het is zeker sneller met de helikoper, dan hoeven we ook niet precies via de achteruitgang te rijden. Hier in de kast liggen stun pistols, iets anders hebben we hier niet voorradig."Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny stellen zich voor en pakken een wapen. Dr. Gueverra vraagt om een repair scanner en die is hier ook beschikbaar. Hoshiko gaat in de helikopter zitten om de startprocedure af te werken, terwijl Luke het dak open maakt. Binnen tien minuten stijgt de helikopter op.
In de laatste lichtstralen van de schemering vliegt Hoshiko de helikopter naar de basis van de LDC. De ingang bevindt zich aan de westzijde van een grote heuvelrug ten zuiden van Fantasy Paradise, aan een baai. Hoshiko ziet van verre al het landingsplatform liggen, vlak naast de kade waar ook een klein vrachtschip ligt aangemeerd."Ik vlieg eerst nog over de heuvel, misschien dat daar ook een ingang is." zegt hij door de microfoon van communicatorset die bij de helikopter hoort.Luke, Dr. Gueverra, Jeanne en Danny kijken over de kale heuvelrug en zien dat er een grote scheur doorheen loopt, maar er is niet echt een ingang te zien."Daardoor komen we niet binnen." zegt Luke, "Zet hem maar neer op de helipad."
Op de kade en in de buurt van het helipad zijn geen mannen van LDC te zien. Hoshiko nadert het helipad, zet de helikopter perfect neer en zet hem uit. Ze stijgen uit en lopen de betonnen weg naar de ingang van de LDC-basis af. De ingang wordt beveiligd door een hekwerk en een wachtpost. Van afstand zien ze een viertal mannen in flak armour en met assault blasters bij de wachtpost zitten. Een van hen kijkt naar hen, maar de andere drie houden de ingang naar de basis in de gaten waarvan de deur gedeeltelijk open staat."Hallo?" roept Dr. Gueverra, "Wij komen jullie helpen.""Ok, ik kom eraan." zegt een van de mannen, hij loopt naar het hek toe en maakt dat met de hand een stukje open."Alle communicatie is verbroken, dus ook de verbinding met het hek." zegt hij verontschuldigend, "Wie zijn jullie en hoe weten jullie dat er wat aan de hand is?""Wij zijn van Fantasy Paradise." zegt Dr. Gueverra, "Er kwamen geestverschijningen bij jullie vandaan nadat we een trilling hebben gevoeld.""Ja, dat klopt wel. Vanmiddag hebben ze weer een experiment gedaan of zo en daar is het goed mis gegaan. Er was een grote klap in de basis en er zijn alleen geestverschijningen naar buiten gekomen. Een beveiligingsteam is naar binnen gegaan en die zijn ook nog niet naar buiten gekomen.""Weten jullie wat de situatie is?" vraagt Danny."Nee, wij gaan niet naar binnen, daar word ik te weinig voor betaald. Loop maar mee."
Ze lopen mee naar het beveiligingsgebouw en overleggen met degene die nu de leiding heeft. Luke vertelt dat ze graag willen helpen, maar dat ze alleen maar stun pistols hebben. De beveiligers gaan niet zelf mee naar binnen, maar willen wel de codes voor de wapenkamer geven zodat ze absorption shields en assault blasters kunnen pakken. Luke en Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny gaan voorzichtig door de openstaande grote deuren naar binnen. Ze volgen een lange gang waar twee vrachtauto's elkaar makkelijk kunnen passeren. Na honderden meters zien ze de contouren van een grotere hal waar het spaarzaam verlicht is. De beveiligers hebben gezegd dat de hal waar de experimenten plaatsvinden ergens achter in het complex is.
Aan de overkant van de hal zijn nog twee grote deuren die dicht zijn. Aan de linkerkant zijn ook twee grote deuren van een gang die naar het noorden gaat. Rechts zijn kleinere deuren te zien die naar woonverblijven, laboratoria en het beveiligingscentrum gaan. Verspreid door de hal staan een aantal auto's."Misschien kunnen we met een auto verder?" zegt Danny."Dan moeten we eerst die deuren open krijgen." zegt Dr. Gueverra."Zullen we eerst wapens pakken?" zegt Hoshiko, die Luke en Jeanne volgt naar de gang waar het beveiligingscentrum is.
Na tien minuten komen ze allemaal terug in de hal, voorzien van een absorption shield en een assault blaster."Die absorption shields hebben maar een effectieve duur van een minuut of vijf, dus zet ze alleen in als het echt nodig is." zegt Luke, "Die assault blasters zien er leuk uit, maar let op, hun bereik is niet al te groot.""Zo te horen heb je daar wel ervaring mee." zegt Hoshiko."Ik heb daar wel eens op een professionele manier mee gewerkt." zegt Luke.Dr. Gueverra probeert een auto aan de praat te krijgen, terwijl Danny naar de deuren loopt om ze open te maken. Dan komt hij erachter dat er helemaal geen control pad is waar een key card bij hoort. Er zijn detectoren boven de deuren, maar die doen het kennelijk niet. Hij schrikt als een geestverschijning van een man in een vreemd kostuum door de deur heen komt."Shit, aah" roept hij en begint rondjes door de hal te rennen. De anderen pakken hun wapens en schieten op de geestverschijning. Als die geraakt wordt duikt hij terug door de deur."Pfff, we moeten heel erg op ons hoede zijn." zegt Danny, "Maar die deur gaat niet open.""Dan moeten we via de woonvertrekken en de laboratoria gaan." zegt Jeanne.
Zo snel als ze durven laveren ze om de omgevallen stoelen, ingestorte plafonds en omgevallen scheidingswanden heen. Met hun wapens in de aanslag lopen ze door de nog steeds door noodverlichting spaarzaam verlichte gangen heen. Af en toe moeten ze puin opruimen om een deur door te gaan. Elke keer proberen ze terug te keren naar de grote gang, maar steeds blijken de gangen die daarheen lopen ingestort te zijn. Er heerst een beklemmende sfeer, zeker omdat ze soms op de lichamen van medewerkers van LDC stuiten die bedolven zijn onder puin. Die zijn zeker verrast, want op sommige plaatsen vinden ze omgevallen bekertjes en snacks die half opgegeten zijn.
"He ,wat is dat? Stil!" zegt Dr. Gueverra."Hé? Wat?" zegt Danny."Ssst!" sist Dr. Gueverra.Nu horen de anderen het ook. Er klink zacht getik uit een één van de laboratoria waar ze langs lopen. De ruiten naar de ruimte zijn kapot en een deel van het plafond is ingestort. Bij die instorting is een been van iemand te zien."Misschien leeft hij nog." zegt Dr. Gueverra, "Ik ga kijken.""Ok" zegt Hoshiko, "maar schiet wel op."Dr. Gueverra loopt voorzichtig op het getik af, dat bij het lichaam vandaan lijkt te komen."Hallo? Hallo? Gaat het?" vraagt Dr. Gueverra.Hij buigt voorover om te kijken hoe het met de persoon gaat."WAAAAAH!" schreeuwt een geestverschijning, die plotseling is opgedoken uit de puinhoop en Dr. Gueverra met zijn doorschijnende handen aanvalt."Eeeeeh" brengt Dr. Gueverra uit, zakt door zijn knieën en blijft bijna als verlamd liggen.Jeanne aarzelt geen moment en sprint naar voren om Dr. Gueverra te helpen. Ze pakt Dr. Gueverra bij een been en trekt hem terug naar de kapotte ramen. De geestverschijning komt met uitgestoken handen op Jeanne af. Op het moment dat hij haar met zijn handen raakt verdwijnt hij net zo plotseling als hij opdook."We moeten echt beter uitkijken." zegt Luke."Ja, die geest zijn echt doortrapt." zegt Danny, "Wat zouden ze willen?""Geen idee, maar we hebben geen tijd om daar een studie van te maken." zegt Hoshiko.Dr. Gueverra komt inmiddels weer bij van zijn afschrikwekkende ervaring."Kan je weer verder?" vraagt Jeanne.Dr. Gueverra knikt, krabbelt overeind en sluit aan bij de anderen.
Nadat ze een deur door zijn gegaan horen ze in de verte af en toe schieten. Ze lopen nog een paar gangen door en komen dan in een kamertje waar een man in een laboratoriumjas een beveiliger verzorgt die ernstig gewond lijkt."Eindelijk redding" zegt de onderzoeker als hij Luke, Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny binnen ziet komen."Wat is er aan de hand?" vraagt Luke."Het experiment is volledig misgegaan. Er ontstond een enorme trilling waardoor van alles omviel en kapot ging en er verscheen een soort zilveren vlak in de lucht waar de geesten uitkwamen. Ik stond hier bij de ingang en werd waarschijnlijk afgeschermd van een bepaald soort straling, want binnen is iedereen dood. Ik zag allerlei verschijningen de ruimte inkomen vanuit het zilveren vlak, toen ben ik hulp gaan halen. Toen waren er een soort aliens binnen. De beveiligers werden aangevallen en ze pakten hun wapens af. Drie konden zich terugtrekken. Matthieu hier werd nog geraakt, dus die heb ik hier naar toe meegenomen. Ik heb hem volgens mij gestabiliseerd, maar het gaat niet goed met hem. Adam en Charlène proberen ze tegen te houden achter een barricade in de gang. Het lijkt er nu op dat de verschijningen de aanval hebben gestaakt en met andere dingen bezig zijn.""We moeten het experiment stoppen." zegt Dr. Gueverra, "Enig idee hoe?""Misschien lukt dat door alles uit te zetten.""Hoe kunnen we dat doen?""Ik weet niet precies hoe de apparatuur werkt, dat was niet mijn expertise, maar de alien verschijningen staan bij de controlepanelen. Misschien kan je alle stroom eraf gooien.""Hoe doen we dat?""Aan de linkerkant van de hal, achter de omgevallen stellingen is een dubbele deur die toegang geeft tot een gang. De tweede gang rechts daarvan is de energiecentrale. Daar zit ook een grote rode noodknop die alles uitzet.""Ok, blijf hier, wij gaan verder."
De redders kijken de gang in en zien vijftien meter verder twee beveiligers achter een barricade zitten. Daarachter is een open deur te zien naar een grote hal waar een zilverachtig licht tegen de wanden en omgevallen stellingen weerspiegelt. Ze gaan voorzichtig naar voren en komen bij de beveiligers aan die met hun assault blasters voorzichtig over de barricade heen kijken."Adam, Charlène, we komen helpen." zegt Dr. Gueverra, die voorop gaat."Ik weet niet of je veel kunt doen." zegt Adam."Ik ga even voorzichtig kijken." zegt Dr. Gueverra tegen de anderen."Kijk uit he?" zegt Jeanne.
Dr. Gueverra sluipt naar voren en blijft laag, zodat hij niet makkelijk te zien is. Als hij bij de deur is aangekomen gluurt hij voorzichtig om de hoek. De hal is ongeveer 30 bij 30 meter groot en zeker tien meter hoog. De deur waar hij doorkomt zit in de zuidwand aan de westelijke kant. Recht voor hem ziet hij twee auto's geparkeerd staan die waarschijnlijk door de grote deuren aan de linkerkant kunnen rijden terug naar de grote hal in het begin. Achter de auto's liggen de restanten van drie grote stellingen. De hal wordt in oost-west richting in tweeën gedeeld door wat ooit een glazen wand was, maar nu in splinters op de grond ligt. In het midden van de hal staat een pilaar die het dak ondersteunt met vlak erbij twee heftrucks. De meeste aandacht trekt toch het zeker twintig meter lange en 6 meter hoge zilveren vlak dat tussen de apparatuur aan de rechterkant van de hal hangt. Aan de overkant van de hal, ziet Dr. Gueverra tussen de restanten van de stellingen door dat er vergaderruimtes en kantoren zijn en naast de restanten van de glazen wand een soort open controle ruimte. Wat hij daar ziet vervult hem met angst. Er lopen vijf lichtgevende Snee die met de apparatuur bezig zijn en bewapend zijn met assault blasters! Dr. Gueverra kruipt terug en bespreekt de situatie met de anderen.
"Hoeveel tijd hebben we nog?" vraagt Danny."Niet veel meer." zegt Jeanne, "volgens die doorzichtige alien.""Ik dacht dat ik dat zilveren vlak groter zag worden terwijl ik binnen was." zegt Dr. Gueverra."Toch weer die Snee!" zegt Hoshiko, "Hoe hebben ze dit voor elkaar gekregen? De boel gesaboteerd?""Daar kunnen we ons later druk over maken. Nu moeten we de apparatuur of de energie uitschakelen." zegt Luke."Ik heb niet veel zin in een schietpartij met die Snee." zegt Danny, "We kunnen ze wel afleiden, maar weinig kans dat we ze allemaal kunnen uitschakelen.""Dan moeten een aantal ze afleiden en anderen over die stellingen klimmen en door de gang naar de energiecentrale gaan." zegt Dr. Gueverra, "Hoshiko is daar de aangewezen kandidaat voor.""Ik kan wel met hem mee gaan om ze tegen te houden als hij de gang in gaat." zegt Luke."Kan jij dat zo stil?" vraagt Dr. Gueverra."Dat moet wel lukken." zegt Luke.
"Ok, dan moeten Jeanne en Danny en ik ze afleiden.""Let op je hoeft ze alleen maar bezig te houden." zegt Luke."Ja, dat komt wel goed. Hoe pakken we dat aan?" vraagt Dr. Gueverra, "We kunnen eerst naar die auto en dan daar door naar de stelling. Maar dan?""Ik kan wel naar die paal toe rennen." zegt Jeanne."Daarvandaan kan ik niet echt schieten." zegt Danny, "Ik ga wel via de muur en dan via die kapotte glazen wand.""Is dat niet te dicht in de buurt van die appratuur?" vraagt Hoshiko."Nee, dat komt wel goed." zegt Danny."Ok, let op dat je de shields pas inzet als jullie je bekend maken," zegt Luke, "want ze werken maar 5 minuten.""Ok, laten we gaan, we hebben niet veel tijd meer." zegt Jeanne.
Hoshiko en Luke sluipen naar de linkermuur tot ze bij de omgevallen stelling komen. Daar wachten ze tot Dr. Gueverra en Jeanne via de rechterauto bij de rechterkant van de omgevallen stellingen terecht zijn gekomen. Danny staat klaar om snel langs de zuidelijke muur te lopen en bij de glazen wand af te slaan. Zodra Dr. Gueverra, Jeanne en Danny in positie zijn geeft Dr. Gueverra een teken en zetten ze hun shields aan. Danny rent snel naar de glazen wand, maar ziet dat hij daar lastig langs kan lopen. Hij besluit om door de kapotte wand heen te gaan en langs de apparatuur aan de andere kant te lopen. Dr. Gueverra kijkt om de hoek van de stellingen en ziet dat een zesde doorzichtige Snee zich net bij de reeds aanwezig Snee aansluit. Hij aarzelt niet en schiet op hem, maar de afstand is te groot voor dit wapen om met alle dekking een gericht schot af te geven. Uit zijn ooghoeken ziet hij Jeanne naar de pilaar rennen en daarna naar de heftruck. Het ziet er een beetje vreemd uit. Ze gaat extreem snel en het lijkt of haar bewegingen versneld worden afgedraaid.
De Sneel hebben ze direct door en beginnen op ze te schieten. Zodra ze schoten horen klimmen Hoshiko en Luke over de stellingen heen. Ze doen dat heel stil en door al het geschiet zijn ze helemaal niet te horen. Danny heeft een inschattingsfout gemaakt. Zodra hij binnen een paar meter van de apparatuur is gerend voelt hij enorme pijn alsof hij uit elkaar wordt gerukt. Schieten kan hij niet meer, alleen nog maar proberen om terug te komen. De Snee besteden niet veel aandacht aan hem. Drie van de Snee schieten op Dr. Gueverra en Jeanne, maar die zitten goed verscholen achter de stelling en de vorkheftruck. Af en toe schieten ze om hun dekking heen om de Snee bezig te houden. Hoshiko en Luke komen ongezien en ongehoord aan de andere kant van de stelling. Luke gaat op de grond liggen met zijn assault blaster gericht op de Snee, maar hij schiet niet. Hoshiko maakt de deur open met de key card die ze van Adam hebben gekregen en rent naar de energiecentrale.
Danny sleept zich gekweld door enorme pijnen terug naar de glazen wand. Hij weet die te bereiken voordat hij het bewustzijn verliest. Zowel Dr. Gueverra, Jeanne als de Snee slagen er niet in de ander te raken. Het lijkt een eeuwigheid te duren voordat de energie uitvalt. Danny ziet een soort ridder het zilveren vlak uitstappen en naar voren lopen. Dan valt de normale noodverlichting uit. Het zilveren vlak krimpt ineen waarbij het de doorschijnende Snee en de ridder mee naar binnen trekt. Dan wordt het helemaal donker.
"Het is gelukt!" zegt Dr. Gueverra, "Nu alleen nog zorgen dat we buiten komen."De beveiligers hebben gelukkig zaklantaarns bij zich en zodra Hoshiko terug is gekomen van de energiecentrale keren ze via de laboratoria en de woonruimten terug naar de grote hal en van daaruit naar buiten. Voor de gewonde beveiliger hebben ze van materialen van de stellingen een draagbaar gemaakt. De communicatieapparatuur van de beveiligers doet het nu ook weer.Luke, Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny nemen snel afscheid van de beveiligers en spoeden zich naar de helikopter. Als Hoshiko de helikopter start ziet hij dat alle apparatuur die met radiogolven werkt het weer doet, inclusief de radio. Terwijl ze terugvliegen naar Fantasy Paradise horen ze via de radio dat de rust is weergekeerd. De communicatie met de robots is hersteld en ze doen weer wat ze moeten doen. Gelukkig zijn er geen doden gevallen, alleen wat gewonden, maar die situatie kunnen ze wel managen. Ze zijn er niet bang voor dat het park zal moeten sluiten.Eliane is heel blij met de heldhaftige actie die Luke, Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny hebben uitgevoerd. Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny mogen natuurlijk de rest van de week in Fantasy Paradise blijven en ze ontvangen ieder nog een bijdrage van 10.000 monits voor hun inzet.